Oorsprong

Ofwel de streek tussen de Zwarte en de Kaspische zee, ofwel ten zuiden van de Oeral of zelfs richting midden Azië. Éen van die twee zou het oorsprongsgebied zijn van de wilde peren. Uit deze wilde peren zijn de eetbare soorten ontstaan. Tot de 16de eeuw waren die enkel geschikt als stoofperen. De eerste handperen vinden we vanaf de 16de eeuw in Frankrijk en Italië.

Sinds de introductie van de eerste handperen zijn er enkele duizenden rassen op de markt gebracht. Tussen de rassen is de variatie enorm. Zo varieert de smaak van zoet tot zuur (rinsig), het vruchtvlees van hard tot boterzacht, van egaal tot korrelig en van zwak aromatisch tot zeer aromatisch. Er is dus voor elk wat wils.

Een aantal bekende perenrassen zijn Doyenné du Comice, Beurre Hardy, Beurre Alexandre Lucas, Comtesse de Paris, Köstliche van Charneux, Bonne Louise d'Avranches en Triomphe de Vienne. Deze rassen zijn allemaal veredeld in het vasteland van West-Europa. Maar ook buiten deze gebieden zijn rassen gevonden:  Packham's Triumph uit Australië, Bartlett, Williams Bon Chretien uit Engeland, en niet te vergeten de Conference, eveneens afkomstig uit Engeland.

Conference
Conference is in het Noord-Westen van Europa veruit de meest geteelde peer. Het ras is in 1884 als toevalszaailing gevonden, vanuit het ras Léon Leclerc de Laval. Het ras werd ter gelegenheid van de 'British National Pear Conference' in 1895 uiteindelijk 'Conference' genoemd. Al vrij snel kreeg Conference een belangrijke positie binnen de Europese perenteelt. Naast de goede smaakeigenschappen had het ras deze positie vooral te danken aan de zeer goede bewaarbaarheid. De laatste decennia is door een gewijzigde teelttechniek de kwaliteit van Conference nog verder verbeterd, waardoor het ras inmiddels is uitgegroeid tot de onbetwiste nummer 1 in de perenteelt in Nederland en België.

Recept van de maand

Soep van knolselder, gember en peer

Verwijder de schil van de knolselder en snijd in grove stukken ...

Lees meer »